TECHNISCHE FICHE

Naam: Ficus carica Nederlandse naam: vijgenboom Familie: Moraceae Bladeren: decoratieve grote, tegenoverstaand,diep 3- 5 lobbig getande bladeren. Bloesem: de bloemen staan dicht opeen aan de binnenkant van de peervormige, vlezige bloeiwijze die van boven van een kleine opening is voorzien, de latere vijg. Ze zijn pas zichtbaar als men de vijg opent. Alle plantendelen bevatten een etsend melksap, dat men kan gebruiken om lidtekens te versoepelen. Vruchten: de rijpe vruchten variëren van donker purperrood, groen en geelachtig tot bijna wit en van 4 tot 8 cm lengte. De cultuurvariëteiten bezitten alleen vrouwelijke bloemen. De vruchtontwikkeling vindt ook zonder bestuiving plaats (parthenocarpie). Afkomst: de.vijgenboom is afkomstig uit Klein-Azië, Noordwest-India. De gewone vijgenboom (Ficus carica) is inheems in Zuid Europa en Noord Afrika. Deze boom is in zekere zin winterhard, want in onze streken bevindt zich de noordrand van zijn areaal. Hij groeit hier niet meer uit tot boom, het wordt hoogstens een brede struik. Slechts bij een zeer zonnige en windbeschutte opstelling vormt de struik in ons land vijgen. Standplaats lichtbehoefte: - zon, halfschaduw - deze plant is licht vorstgevoelig - semi-:exotische plant voor gebruik in terraskuipen of volle grond ed. - deze plant verlangt een kalkhoudende bodem (pH 6,5 of hoger)

Opzetten
Het is best zomerstekken te kiezen van reeds vruchtdragende exemplaren, wanneer je op reis bent aan de Middellandse Zee. Neem uitgerijpte, jonge scheuten van zo'n 20 cm lang. Plaats de stek in een vochtig mengsel van zand en aarde en op een lichte plaats bij een temperatuur van 20°C. Probeer de luchtverdamping te beperken door plastic over de stekken heen aan te brengen. Na enige weken de bewortelde stek overpotten in en turfmengsel waar je 1/3 deel klei aan toevoegt.
Men knipt na het planten de scheuten tot 3 à 4 ogen in.

Standplaats
De vijg vraagt een voedzame en warme standplaats (gericht op het zuiden), liefst in een niet te natte grond, die wel vochthoudend is. pH licht alkalisch (5,5 - 6,5). In de zomer veel water geven en een bijbemesting in de vorm van vloeimest.
De vijg geeft de voorkeur aan warmte en een vruchtbare bodem met voldoende vocht. De plant doet het goed op zware klei- en zandgronden. Oudere vijgen kunnen ook goed tegen droogte. De vijg prefereert een plaats in de volle zon, of in de halfschaduw. Het beste is om de grond goed te mulchen met organisch materiaal. In een goed bemeste grond zal de vijg zijn ware groeikracht tonen. Ondanks de snelle groei gaat dit niet ten koste van de opbrengst en de kwaliteit daarvan. Om de vijg in toom te houden is het raadzaam de plant zo min mogelijk te bemesten.
In België wordt aangeraden de vijg beschut en tegen een warme zuid- of westenmuur te plaatsen. Men moet er rekening mee houden dat ze vorstgevoelig zijn en moeilijk rijpen in ons klimaat. Wie opbrengst wil bekomen zet zijn vijgenboom best in de serre of een veranda.

Snoeien
De snoei is vrij eenvoudig: in het voorjaar worden de vruchttakken tot op één of twee knoppen teruggesnoeid. Alle dunne, iele scheuten die zich 's winters gevormd hebben, moeten eruit geknipt worden. Ze verzwakken de planten onnodig. Ook de scheuten of takken die door koude of droogte beschadigd zijn, worden verwijderd. Het zou de plant teveel kracht kosten deze takken weer gezond en krachtig te maken. Uitdunnen is aan te bevelen.

Winterbehandeling
Vijgen zijn vorstgevoelig en moeten daarom 's winters worden afgedekt. De vijg verdraagt wel wat vorst en daarom kweek je hem best niet als boomvorm. Een leiboom (waaiervorm) tegen een schutting, muur of gevel kan in de winter doo